1908
Joan Gamper raisligi ostida (1908—1926)
1908-yilda klubning asoschilaridan biri va uning sobiq hujumchisi Joan (Hans) Gamper klub prezidenti bo‘ldi birinchi marta. Bu klub qulash arafasida bo‘lganida sodir bo‘ldi: 1905-yilda Kataloniya chempionatida g‘alaba qozonganidan so‘ng, klub uch yil davomida hech qanday sovrin yutmadi va uning moliyaviy ahvoli ham keskin yomonlashdi. Keyinchalik Gamper besh marta klub prezidenti etib qayta saylandi. Gamperning asosiy yutuqlaridan biri shundaki, u "Barsa"ga o‘z stadioniga ega bo‘lishga yordam berdi. 1909-yil 14-martda jamoa 8000 tomoshabin sig‘adigan Carrer Indústria stadioniga ko‘chib o‘tdi.
Shuningdek, Gamper klub a’zolari sonini ko‘paytirish kampaniyasini boshladi va 1922-yilga kelib ularning soni 10 000 dan oshdi. O‘sha 1922-yilda jamoa yana uy arenasini o‘zgartirib, Camp de Les Corts (yoki oddiygina Les Corts) stadioniga ko‘chib o‘tdi; bu stadionning dastlabki sig‘imi 22 000 o‘rin edi, keyinchalik 60 000 o‘ringa qadar kengaytirildi.
"Barselona futbol klubi o‘lishi mumkin emas. Va o‘lmaydi. Agar hozir hech kim klub ishlari bilan shug‘ullanishni xohlamasa, buni men o‘zim shaxsan qilaman. Ishonchim komilki, meni hatto futbol umuman g‘alati ish bo‘lib tuyulgan paytda ham mendan shubhalanmaganlar qo‘llab-quvvatlaydi. Shu kundan boshlab meni klub ishlaridan uzoqlashtirgan o‘sha adolatsizlik va aldovni unutishni va bir kuni yana hammamiz birgalikda oyoqqa turishimiz uchun kurashishni xohlayman..." (Hans (Joan) Gamperning 1908-yil 2-dekabrda "Barselona" FK Direktorlar Kengashi yig‘ilishidagi nutqidan).
1912-yilda Gamper klubga filippin-ispanyol hujumchisi Paulino Alkantarani taklif qildi, u bu jamoaga 13 yil karerasini bag‘ishlaydi (1912—1916, 1918—1927), shu vaqt ichida 357 gol uradi, klub tarixidagi eng yaxshi bombardirga aylanadi va "Barselona"da o‘ynagan jahon miqyosidagi futbol ustalari qatorini boshlab beradi.
1917-yilda "Barsa" murabbiyi Gamperning taklifi bilan 1912—1916-yillarda jamoa o‘yinchisi bo‘lgan ingliz Jek Grinvell bo‘ldi, u jamoani 1924-yilgacha boshqardi. Bu choralar klubdagi vaziyatni yaxshilashga yordam berdi. Natijada, Gamper prezidentligi davrida "Barselona" o‘n bir Kataloniya chempionati, olti Ispaniya Kubogi va to‘rt Pireney Kubogini yutdi, bu klubning birinchi "oltin asri" edi. Alkantaradan tashqari, o‘sha paytdagi "Barsa" tarkibi, prezident Gamper va murabbiy Grinvell boshchiligida, Emilio Sagi Linya (Sagi-Barba), Xosep Samitier, Feliks Sesumaga, Frans Platko va darvozabon Rikardo Samora kabi o‘yinchilarni o‘z ichiga olgan edi. Samora "Barsa"da bir necha yil o‘ynaganidan so‘ng "Espanyol"ga o‘tdi.
1923
Rivera, Respublika, Klub hayotida fuqarolar urushi (1923—1939)
Klub uchun shonli 1920-yillarning o‘rtalarida "Barselona" sportga aloqador bo‘lmagan siyosiy mojarolardan aziyat cheka boshladi, bu klub tarixining bir necha o‘n yilliklarini belgilab beradi.
1925-yil 14-iyunda "Kataloniya Orfeoni" xori sharafiga o‘yin paytida olomon Primo de Rivera diktaturasi davrida bekor qilingan Ispaniya Qirolligining rasmiy madhiyasi — Qirollik marshini kuyladi. Bunga javoban "Barselona" stadioni hukumat tomonidan olti oyga yopildi (keyin muddat uch oyga qisqartirildi), Gamper esa klub prezidenti lavozimidan voz kechishga majbur bo‘ldi. Klub asoschisi 1930-yil 30-iyulda shaxsiy va moliyaviy muammolar tufayli yuzaga kelgan depressiya davrida o‘z joniga qasd qildi.
Garchi jamoada hali ham Xosep Eskola kabi ko‘plab yaxshi o‘yinchilar bo‘lsa-da, klub muvaffaqiyatsizliklar davriga kirdi, chunki mamlakatdagi siyosiy mojarolar jamiyat ko‘z o‘ngida sportni ikkinchi o‘ringa surib qo‘ydi. "Barsa" bir vaqtning o‘zida uchta jabhada inqirozga duch keldi: moliyaviy, ijtimoiy (klub a’zolari soni doimiy ravishda kamayib bordi) va sport (garchi jamoa Kataloniya chempionatlarida barqaror g‘alaba qozongan bo‘lsa ham (1930, 1931, 1932, 1934, 1936, 1938), lekin 1937-yilda O‘rta yer dengizi ligasidagi[inglizcha] g‘alabadan tashqari, umumiispan darajasidagi muvaffaqiyat ulardan qochib ketdi, ammo bu, darvoqe, allaqachon o‘z xususiyatlari bilan urush davri edi).
1936-yil 6-avgustda Fransisko Franko armiyasi askarlari Gvadarrama yaqinida klub prezidenti Xosep Sunyolni hibsga oldi va o‘ldirdi. 1937-yil yozida jamoa bosh murabbiy Patrik O'Konnell boshchiligida AQSh va Meksikaga turnega jo‘nadi, u yerda ularni Ikkinchi Ispaniya Respublikasining elchilari deb hisoblashdi. Bu vaqtda Ispaniyaning o‘zida Fuqarolar urushi qizg‘in davom etayotgan edi. Bu safar klubning moliyaviy ahvolini yaxshiladi, ammo undan keyin jamoaning yarmidan ko‘pi urush olovida qolgan Ispaniyaga qaytmadi va Meksika va Fransiyada boshpana izlab qoldi.
1938-yil 16-martda Franko kuchlarining aviatsiyasi "Barsa"ning ijtimoiy klubiga bomba tashladi va katta zarar yetkazdi. Bir necha oy o‘tgach, Barselona shahri frankistlar tomonidan bosib olindi va klub "intizomsiz" katalon millatchilarining ramzi sifatida bir qator jiddiy muammolarga duch keldi. O‘sha vaqtga kelib klub a’zolari soni 3486 kishiga qisqardi.
1939
Nom o'zgarishi. Franko hukmronligi yillarida Barselona (1939—1974)
Fuqarolar urushi tugagach, Franko diktaturasi o'rnatilgan sharoitda katalan tili va bayrog'i taqiqlangan (separatizmga qarshi kurash doirasida). Shuningdek, futbol klublariga ispan tilidan boshqa nomlardan foydalanish taqiqlangan. Natijada, jamoa 1941-yilda eski, ingliz tilidagi Football Club Barcelona nomini "to'g'ri" ispancha Club de Fútbol Barcelona nomiga o'zgartirishga majbur bo'ldi; bu nom ostida klub 33 yil mavjud bo'ladi. Shu bilan birga, gerbdan katalan bayrog'i olib tashlandi.
1943-yilda o'z uy stadioni Les-Kortsda Generalissimus Kubogi (Copa del Generalísimo — yangi hokimiyat tomonidan Ispaniya Kubogi, ya'ni sobiq Qirol Kubogi shunday nomlangan) birinchi yarim final uchrashuvida jamoa Madridning "Real"ini 3:0 hisobida mag'lub etdi. Javob uchrashuvida madridliklar 11:1 hisobida g'alaba qozondi.
Murakkab siyosiy vaziyatga qaramay, "Barselona" 1940- va 1950-yillarda katta muvaffaqiyatlarga erisha oldi. 1945-yilda jamoa 1929-yildan beri birinchi marta Ispaniya chempionatida g'alaba qozondi, g'olib tarkibning murabbiyi Xosep Samityer edi, o'sha paytda jamoada Seser Rodriges, Antoni Ramalyets va Xuan Velasko kabi ustalar o'ynashgan.
1948 va 1949-yillarda jamoa yana ikkita chempionlik unvonini qo'lga kiritdi. Shuningdek, 1949-yilda Lotin kubogi yutildi.
Murabbiy Ferdinand (Fernando) Dauchik rahbarligida va bir qator mutaxassislar "Barsa"ning barcha davrlardagi eng yaxshi o'yinchisi deb hisoblaydigan Ladislao Kubala tarkibda bo'lganida, 1952-yilda jamoa beshta sovrinni qo'lga kiritdi: Ispaniya chempionati, Ispaniya Kubogi (o'sha paytda rasman Copa del Generalísimo, Generalissimus Kubogi, ya'ni Franko deb atalgan), Lotin kubogi, Ispaniya Superkubogi ("Eva Duarte Kubogi", o'sha yillarda Eva (Evita) Duarte de Peron sharafiga shunday nomlangan) va Martini va Rossi kubogi[ingl.]. 1953-yilda jamoa dubl qildi, chempionat va Ispaniya Kubogida g'alaba qozondi. 1957-yil mavsumida Ispaniya Kubogida yana bir g'alaba qo'lga kiritildi. 1958-yilda Yarmarka kubogi yutildi.
1957-yilda klubning yangi stadioni endigina foydalanishga topshirilgan "Kamp Nou" bo'ldi.
G'alabalar qatori yangi murabbiy Elenio Errera davrida ham davom etdi.
Tarkibni o'sha paytga kelib yosh Luis Suares, 1960-yilda Yevropada yilning eng yaxshi futbolchisi bo'lgan, va afsonaviy "oltin jamoa"dan ikki venger, SSSR va "xalq demokratiyasi" mamlakatlari tomonidan Vengriyadagi qo'zg'olon bostirilgandan so'ng o'z vatanlarini tark etgan Shandor Kochish va Zoltan Tsibor kuchaytirdi (ularni jamoa Kubala tavsiyasi bilan oldi, u ularni yaqindan tanigan). Bunday tarkib bilan "Barsa" 1959-yilda milliy dubl qildi (chempionat va Ispaniya Kubogi), 1960-yilda esa o'z tarixida ikkinchi marta Yarmarka kubogini oldi va yana milliy chempionatda g'alaba qozondi. 1961-yilda ular Yevropa chempionlari Kubogi o'yinidan Madridning "Real"ini chiqarib tashlagan tarixdagi birinchi klub bo'ldi va madridliklarning bu unvonga olti yillik "monopoliyasini" to'xtatdi. Chempionlar Kubogi finalida Bernnda ispanlar Portugaliyaning "Benfika"siga 2:3 hisobida yutqazdilar.
1960-yillar umuman bunday darajadagi klub uchun unchalik muvaffaqiyatli bo'lmadi: ikkita Ispaniya Kubogi (1963 va 1968) va 1966-yilgi Yarmarka kubogi. O'sha yillarda Ispaniya chempionati o'yini ikki madridlik grand — "Real" va "Atletiko"ning "ichki ishi"ga aylandi, "Barsa" o'sha paytda ularning raqobatiga aralasha olmadi.
1974-yilda jamoaga asl nomi — Futbol Club Barcelona qaytarildi.
1974
Kroyfning klubga birinchi kelishi (1974—1978)
1973—1974-yil mavsumida jamoaga "Barsa"ning yangi afsonasiga aylanishi kerak bo'lgan shaxs — gollandiyalik hujumchi Yoxan Kroyf qo'shildi. "Ayaks"da o'ynash davrida futbol ustasi sifatida shakllangan Kroyf darhol asosiy tarkibga mustahkam o'rnashib oldi va tez orada jamoa yetakchisiga aylandi. U o'z o'yini uchun "Barsa" muxlislarining sevimlisiga aylandi, lekin ayniqsa jurnalistlarga "Barsa"ni emas, balki uning ashaddiy dushmani "Real Madrid"ni (u ham gollandiyalikning xizmatlariga qiziqqan edi) tanlaganini aytganidan keyin ularning ko'zida ko'tarildi, go'yoki Franko nomi bilan bog'liq klubda o'ynay olmasligiga ishonganligi uchun. Bundan tashqari, keyinchalik u o'g'liga katalancha Jordi ismini qo'ydi. Ko'p jihatdan Kroyf tufayli 1974-yilda "Barselona" 1960-yildan beri birinchi marta Ispaniya Primerasida g'alaba qozondi va shu bilan birga "Santyago Bernabeu"da "El Klasiko"da Madridning Realini 5:0 hisobida tor-mor etdi. Shuningdek, "Barsa" uchun birinchi mavsumida Kroyf Yevropada yilning eng yaxshi futbolchisi deb tan olindi. 1978-yilda Kroyf klubni tark etdi va AQShga o'ynashga ketdi.
1978
Barqarorlik yillari. Nunes prezidentligi davri (1978—1988)
1978-yilda Xosep Luis Nunyes klub prezidenti etib saylandi. Uning klub rahbari lavozimidagi asosiy maqsadlari "Barsa"ni jahon darajasidagi klubga aylantirish va moliyaviy barqarorlikni ta'minlash edi.
Nunyes davrida "Barsa" ikki marta Kubok egalari kubogini yutdi — 1978/79 (Dyusseldorfning "Fortuna"si ustidan finalda qo'shimcha vaqtda g'alaba) va 1981/82 (o'z uyi "Kamp Nou"da finalda Lyejning "Standart"ini 2:1 hisobida mag'lub etdi) yillarda; shuningdek, jamoa bu davrda uch marta Qirol kubogini yutdi (1980/81, 1982/83, 1987/88).
1981/1982 mavsumi boshlanishidan oldin klub murabbiyi etib nemis Udo Lattek tayinlandi, u jamoa bilan Kubok egalari kubogini yutishga muvaffaq bo'ldi. 1982-yil iyun oyida jamoani argentinalik Diego Maradona kuchaytirdi, u argentinalik "Boka Xuniors" jamoasidan o'sha paytdagi rekord transfer summasi — 3 million funt sterlingga o'tdi. Biroq, ko'p o'tmay, 1984-yilda superyulduzni (1983-yil Kopa-del-Rey g'alabasiga "qo'l urgan" edi) italiyaning "Napoli" klubi jahon transfer rekordini yangilab (£ 5 mln.) sotib oldi.
1984/1985 mavsumi boshlanishidan oldin klub murabbiyi etib ingliz Terri Veneybls tayinlandi. Shuningdek, klubga nemis yarim himoyachisi Bernd Shuster keldi. 1984/1985 mavsumida jamoa Ispaniya chempionatida ishonchli g'alaba qozondi. Keyingi mavsumda esa Chempionlar kubogi finaliga yetib bordi, u yerda Sevilyadagi "Ramon Sanches Pisxuan" stadionida ruminiyaning "Styaua"siga yutqazdi (0:2 penaltilar seriyasida).
1986-yil yozida klubga ingliz bombardiri Gari Lineker, uelslik hujumchi Mark Xyuz va istiqbolli bask darvozaboni Andoni Subisareta keldi. Shu bilan birga jamoani Bernd Shuster tark etdi, u ashaddiy dushman — Madridning "Real"iga o'tdi. 1987/1988 mavsumi boshlanishidan oldin klub murabbiyi etib Veneybls o'rniga Luis Aragones tayinlandi. O'sha mavsum klubning Ispaniya kubogidagi g'alabasi (finalda 1:0 hisobida "Real Sosyedad" mag'lub etildi) va o'yinchilarning prezident Nunyesga qarshi qo'zg'oloni bilan yakunlandi, bu Motin-del-Esperiya nomi bilan ma'lum, ammo bu Nunyesning lavozimda qolishiga to'sqinlik qilmadi (u 2000-yilgacha klub rahbari bo'lib qoldi), ammo bu voqeadan keyin ko'plab o'yinchilar klubni tark etishga majbur bo'ldi.
1988
Kroyfning ikkinchi kelishi. Ko'tarilish va qulash (1988—1996)
1988-yilda Yoxan Kroyf klubga bosh murabbiy sifatida qaytdi. U boshchilik qilgan jamoa tarkibi birozdan so'ng, 1990-yillarning boshida, o'sha yillarda Barselonada bo'lib o'tgan 1992-yilgi Olimpiadada g'alaba qozongan afsonaviy AQSh basketbol terma jamoasiga o'xshab, "Orzular jamoasi" ("Dream Team") laqabini oldi.
O'sha paytda "Barsa"ga yorqin o'yinchilar avlodi keldi: Amor, Pep Gvardiola, Xose Mariya Bakero, Chiki Begiristayn, Nadal, Eusebio, Goykoetxea, George Xadji, Ronald Kuman, Mikael Laudrup, Romario, Xristo Stoichkov, Xuan Unsue.
1991—1994-yillarda "Barsa" to'rt marta ketma-ket Ispaniya chempionatida g'alaba qozondi. Yevropa arenasida jamoa 1988/1989 Kubok egalari kubogini (finalda "Sampdoriya" ustidan 2:0 g'alaba) va 1991/92 Chempionlar kubogini ("Uembli"da dramatik o'yinda o'sha "Sampdoriya" mag'lub etildi, hal qiluvchi golni o'yinning 111-daqiqasida jarima zarbasidan Ronald Kuman kiritdi) yutdi. Bundan tashqari, klub kuboklari kolleksiyasini Ispaniya kubogi (1990), UEFA Superkubogi (1992) va uchta Ispaniya Superkubogi to'ldirdi. 1992-yilda Tokioda jamoa Qit'alararo kubok finalida braziliyaning "San-Paulu" klubiga yutqazdi (1:2).
Biroq, ko'p o'tmay g'alabalar seriyasi tugadi. 1993/94 Chempionlar ligasi finalida Afinada "Barsa" "Milan" tomonidan 0:4 hisobida mag'lub etildi. Bu bir necha yil ichida birinchi jiddiy, yirik mag'lubiyat bo'ldi. 1996-yilda, ikki unchalik muvaffaqiyatli bo'lmagan mavsumdan (1994/1995, 1995/1996) so'ng, Kroyf jamoaning murabbiylik lavozimini tark etdi. Bu lavozimda gollandiyalik ikkita klub murabbiylik rekordini o'rnatdi: lavozimda qolish davomiyligi va yutilgan kuboklar soni (11) bo'yicha. Kroyfning ketishi "Dream Team" davrining tugashi deb hisoblanadi, o'sha afsonaviy tarkibning aksariyat o'yinchilari 1997-yil boshiga kelib jamoani tark etishdi.
1996
Klubning yuz yilligi. Asrlar chegarasida (1996—2003)
Kroyf ketganidan so‘ng uning o‘rnini ingliz Bobbi Robson egalladi, u bu lavozimda faqat bir mavsum (1996/97) ishladi, ammo juda muvaffaqiyatli: jamoa «kubok xet-triki»ni amalga oshirdi (Ispaniya Kubogi, Ispaniya Superkubogi va Kubok egalari kubogi). Shuningdek, «Barsa»da bo‘lgan vaqtida Robson Gollandiyaning «PSV» klubidan bo‘lajak superyulduz Ronaldoni sotib olishga ulgurdi va mashhur bo‘lib ketgan iborani aytdi: «Kataloniya — bu davlat, va „Barselona“ FK — uning armiyasi». To‘g‘ri, Ronaldo klub uchun faqat bir mavsum o‘ynadi va Milanning «Inter»iga o‘tdi. Robsonni murabbiylik lavozimida golland Lui van Gaal almashtirdi. Bu vaqtga kelib klubni Luiş Figu, Jovanni de Oliveyra, Luis Enrike Martines, Patrik Klyuyvert va Rivaldo kuchaytirdilar.
1997/98 mavsumida jamoa «dubl» qildi, chempionat va Ispaniya Kubogini yutdi. To‘g‘ri, Chempionlar Ligasidagi chiqish muvaffaqiyatsiz bo‘ldi, bundan tashqari «Barselona» o‘z uy stadioni «Kamp Nou»da Kievning «Dinamo»sidan 0:4 hisobida yirik mag‘lubiyatga uchradi. 1999 yilda klub o‘zining yuz yilligini nishonladi. Yubileyga eng yaxshi sovg‘a Ispaniya chempionatidagi yana bir g‘alaba bo‘ldi.
O‘sha yili klub yetakchilaridan biri Rivaldo Yevropaning eng yaxshi futbolchisi deb topildi va «Barsa»ning bu mukofotga sazovor bo‘lgan to‘rtinchi o‘yinchisiga aylandi. Biroq «Barsa»ning Chempionlar Ligasi yarim finalida vatandoshlari «Valensiya»dan mag‘lubiyati muvaffaqiyatsizlik sifatida qabul qilindi, ayniqsa kataloniyaliklarning asosiy raqiblari — Madridning «Real»i o‘sha turnirda g‘alaba qozonganidan keyin; va oxir-oqibat bularning barchasi shunga olib keldiki, klubning ichki maydondagi katta muvaffaqiyatlariga qaramay, ko‘p yillik prezident Xosep Nunyes ham, bosh murabbiy Lui van Gaal ham o‘z lavozimlaridan iste’foga chiqishga majbur bo‘ldilar. O‘sha klub uchun baxtsiz yilda uning asosiy o‘yinchilaridan biri, muxlislar sevimlisi Luiş Figu janjalli tarzda «Real» safiga o‘tdi. Joan Gasparning qisqa prezidentligi (2000—2003) birorta ham yutilgan kubok bilan belgilanmadi.
2003
Raykard davri (2003—2008)
2003 yilda Gaspar iste’foga chiqqanidan so‘ng klubni yangi yosh prezident Joan Laporta boshqardi, jamoa boshqaruviga esa «Ayaks» va «Milan»ning sobiq yulduzi, yosh murabbiy Frank Raykaard keldi.
Uning rahbarligida jamoa asta-sekin, qadam-baqadam o‘zining avvalgi shon-shuhratini qaytara boshladi. Klubga jahon chempionlari Ronaldinyo va Edmilson, olimpiya chempioni Samuel Eto’o, Fransiya «Monako»sining yetakchilari Rafael Markes va Lyudovik Jyuli, Chempionlar Ligasi g‘olibi Deku, hujumchi Xenrik Larsson, himoyachilar Belletti va Van Bronkxorst keldilar, shuningdek, avvalroq klubda o‘ynagan o‘z tarbiyalanuvchilari ham bu vaqtga kelib o‘z iste’dodlarini to‘liq ochib berdilar: darvozabon Viktor Valdes, himoyachi Karles Puyol (kapitanlik bog‘ichini olgan), yarim himoyachilar Xavi va Andres Inyesta hamda hujumchi Lionel Messi.
Raykaardning birinchi mavsumida (2003/04) jamoa chempionatda ikkinchi bo‘ldi, ikkinchisida (2004/05) esa — Primerada ishonchli g‘alaba qozondi va Ispaniya Superkubogini oldi. O‘sha mavsumda «Barsa» hujumlarining yetakchisi Ronaldinyo FIFA versiyasi bo‘yicha yilning eng yaxshi futbolchisi bo‘ldi va «Oltin to‘p»ni oldi.
2004/05 Chempionlar Ligasida jamoani muvaffaqiyatsizlik kutdi: pley-offning birinchi bosqichidayoq ular «Çelsi» ustidan uy g‘alabasidan (2:1) so‘ng, «Stemford Bridj»da mehmonda 4:2 hisobida mag‘lub bo‘ldilar.
2005/06 mavsumida jamoani zafar kutdi.
2005 yil noyabrda «Barsa» «Santyago Bernabeu»da «Real»ni 3:0 hisobida yutdi, o‘sha o‘yin Ronaldinyoning benefisi bo‘ldi, unga hatto mezbon muxlislari ham qarsak chaldilar. Shuningdek, o‘sha o‘yin Raykaard uchun «Bernabeu»dagi ikkinchi g‘alaba bo‘ldi, u «ko‘k-anor»lar tarixida «Real»ni mehmonda ikki marta yutgan birinchi murabbiy bo‘ldi.
O‘sha mavsumda «Barsa» Ispaniya chempionatini osonlikcha yutdi, so‘ngra yana bir murosasiz raqibi — «Espanyol»ni ikki marta mag‘lub etib, mamlakat Superkubogini oldi. Ammo muvaffaqiyat cho‘qqisi 2006 yil 17 mayda bo‘ldi, o‘shanda «Barselona» Parijda «Stad-de-Frans»da Chempionlar Ligasi finalida Londonning «Arsenal»ini 2:1 hisobida yutdi. O‘sha o‘yin dastlab kataloniyaliklar uchun muvaffaqiyatsiz kechdi (37-daqiqada hisobni «kanonir» Sol Kempbell ochdi), ammo keyin londonliklarning darvozaboni Yens Lemanning o‘yin boshidagi chetlatilishi o‘z ta’sirini ko‘rsatdi, «Arsenal» himoyaga o‘tdi va o‘yin oxiriga yaqin «Barsa» baribir raqibni yengdi, Eto’O va Belletti to‘p kiritdilar, ikkala holatda ham ularga zaxiraga chiqqan Xenrik Larsson assistentlik qildi.
2006 yilgi klublar o‘rtasidagi jahon chempionatida «Barsa» ikkinchi o‘rinni egalladi, finalda Braziliyaning «Internasional»iga 0-1 hisobida yutqazdi (braziliyaliklar uchun oxirgi daqiqalarda golni Adriano Gabiru urdi). Yevropa Superkubogida esa jamoa 0:3 hisobida «Sevilya»dan mag‘lub bo‘ldi.
2006/07 mavsumi «Barsa» uchun unchalik muvaffaqiyatli bo‘lmadi, garchi mavsum oralig‘ida klub yangi o‘yinchilar — jahon chempioni Janluka Dzambrotta, jahon vitse-chempioni Lilian Tyuram va «Çelsi»ning islandiyalik hujumchisi Eydur Gudyonnsen bilan kuchaygan bo‘lsa ham. AQSh bo‘ylab mavsumoldi turida yetakchi hujumchilar Messi va Eto’O jarohat olib, uzoq vaqt safdan chiqdilar. Klub mavsum davomida uzoq vaqt o‘z o‘yinini topa olmadi, ammo oxir-oqibat chempionatda ikkinchi o‘rinni egalladi (g‘olib bilan bir xil ochko to‘plab, qo‘shimcha ko‘rsatkichlar bo‘yicha yutqazib), bu esa avvalgi g‘alabalar fonida ko‘pchilik tomonidan muvaffaqiyatsizlik sifatida baholandi. Chempionlar Ligasida «Barsa» 1/8 bosqichidayoq «Liverpul»ga mehmondagi gol qoidasi bo‘yicha yutqazib (1:2, 0:1) chiqib ketdi.
2007/08 mavsumi oldidan jamoaga Londonning «Arsenal»idan € 24 mln evaziga sotib olingan hujumchi Tyerri Anri, Fransiya «Lion»ining himoyachisi Erik Abidal, Kot-d’Ivuar yarim himoyachisi Yaya Ture va Ispaniya «Saragosa»sining markaziy himoyachisi Gabriel Milito qo‘shildilar, bu esa tarkibda allaqachon mavjud ustalar bilan birgalikda muvaffaqiyatga katta umidlar bag‘ishladi. Ammo, afsuski, mavsum muvaffaqiyatsiz bo‘ldi. Jamoa mamlakat chempionatida raqobatbardosh bo‘lmadi, nafaqat «Real»ga, balki «Vilyarreal»ga ham yutqazib, Primerada bor-yo‘g‘i uchinchi o‘rinni egalladi, u ham bo‘lsa qiyinchilik bilan. Chempionlar Ligasida «Barsa» yarim finalda «Manchester Yunayted»ga yutqazdi (ikki o‘yin yig‘indisi bo‘yicha 0:1). Bu muvaffaqiyatsiz mavsum tugagach, Frank Raykaard klubdan ishdan bo‘shatildi.
2008
Gvardiolaning kelishi va yangi g'alabalar (2008—2012)
2012
Tito Vilanova mavsumi (2012—2013)
2012-yil yozida, Gvardiola ketganidan so'ng, jamoani uning yordamchisi — Tito Vilanova boshqardi. Yozgi transfer oynasida tarkib kichik o'zgarishlarga uchradi. «Valensiya»dan € 14 mln evaziga chap himoyachi Jordi Alba sotib olindi, u karerasini to'xtatgan Erik Abidalning o'rnini egalladi. Shuningdek, Londonning «Arsenal» klubidan Aleksandr Song Bilong sotib olindi, Xitoyning «Dalian Aerbin» klubiga ketgan Seydu Keyta o'rniga.
Yangi murabbiy uchun mavsum boshlanishi unchalik yaxshi bo'lmadi. Ispaniya Superkubogi uchun kurashda «Barselona» o'zining asosiy raqibi — Madridning «Real»iga safarda urilgan gol qoidasi bo'yicha yutqazdi (3:2, 1:2). Biroq chempionatda start Primeraning tarixidagi eng yaxshi natija bo'ldi. Birinchi ochko yo'qotish 7-turda yuz berdi, unda «katalonlar» o'z maydonida «Real» bilan ochkolarni bo'lishdi (2:2), ammo bu birinchi davrada «Barselona» uch ochko olmagan yagona o'yin edi.
Birinchi davra uchun Tito Vilanova jamoasi rekord 55 ochko to'pladi. Chempionatdagi birinchi mag'lubiyat San-Sebastyanda yuz berdi, unda «ko'k-anorranglilar» uchrashuv davomida 2:0 hisobida oldinda bo'lib, chempionatning o'rta qator jamoasi «Real Sosyedad»ga 3:2 hisobida yutqazdi. 26-fevralda «Barselona» Ispaniya Kubogidan chiqib ketdi. «Real» bilan birinchi o'yindan so'ng 1:1 durang qayd etildi, ammo keyin safarda «madridliklar» «katalonlar»ni 1:3 hisobida ishonchli tarzda yutdi. 35-turda «Barselona» La Liga chempioni bo'ldi, o'z tarixida 22-marta Ispaniya chempioni unvonini qo'lga kiritdi va rekord 100 ochko to'pladi. Kataloniya Kubogining final o'yinida «Barselona» penaltilar seriyasida «Espanyol»ni yutdi (1:1, 4:2 — penaltilar bo'yicha), bu kubokni 2006/07 mavsumidan buyon birinchi marta qo'lga kiritdi. 2013-yil 19-iyulda, klub prezidenti Sandro Rossel va katalonlarning sport direktori Andoni Subisaretaning matbuot anjumani chog'ida, Vilanovaning sog'lig'i bilan bog'liq muammolar tufayli «Barselona» bosh murabbiyi lavozimidan ketishi e'lon qilindi.
2013
Xerardo Martinoning murabbiyligi (2013—2014)
Xerardo Martino 2-avgustda «Santos»ga qarshi Joan Gamper kubogi uchun o‘rtoqlik o‘yinida debyut qildi (8:0). 29-avgustda «Barselona» mavsumdagi birinchi va keyinchalik ma’lum bo‘lganidek, yagona chempionlik unvonini qo‘lga kiritdi — Ispaniya Superkubogini. Madridning «Atletiko»si bilan ikkala o‘yinni ham durang o‘ynab (1:1, 0:0), «Barselona» bu kubokni ushbu klublar o‘rtasidagi birinchi uchrashuvda mehmonda urilgan gol hisobiga yutib oldi; kataloniyaliklar uchun yagona to‘pni Neymar kiritdi. Bu Ispaniya Superkubogi «Barselona» uchun tarixda 11-marta bo‘ldi. Ispaniya chempionatini jamoa ketma-ket 8 g‘alaba bilan boshladi, Martino esa klub tarixida Primera chempionatining dastlabki yetti uchrashuvida g‘alaba qozongan birinchi mutaxassis bo‘ldi. Bundan tashqari, Martino Ispaniya chempionatlari tarixida bunday natijaga erishgan uchinchi murabbiy bo‘ldi. Mavsumdagi birinchi mag‘lubiyat Chempionlar ligasi guruh bosqichida «Ayaks»ga qarshi o‘yinda keldi (1:2). 1/8 finalda «Barselona» «Manchester Siti»ni 2:0, 2:1 hisobida o‘tib ketdi. 23-mart kuni «Santyago Bernabeu»da bo‘lib o‘tgan Klassikoda «Barselona» «Real»ni 4:3 hisobida yutdi, xet-trikni Messi amalga oshirdi. Shu bilan «Barselona» «Real»ning 35 o‘yindan iborat mag‘lubiyatsiz seriyasini to‘xtatdi. Chempionlar ligasining chorak finalida kataloniyaliklar «Atletiko Madrid»ga yutqazdilar (1:1, 0:1).
2014-yil 16-aprelda Ispaniya Kubogi finalida «Barselona» 1:2 hisobida Madridning «Real»iga yutqazdi.
2014-yil 17-mayda «Barselona» Ispaniya chempionatida mag‘lub bo‘ldi, Madridning «Atletiko»si bilan durang o‘ynadi, keyinchalik u chempion bo‘ldi. Bosh murabbiy Tata Martino bu o‘yindan keyin iste’foga chiqdi. Yangi bosh murabbiy etib, bundan oldin «Selta» klubini boshqargan Luis Enrike tayinlandi.
2014
Luis Enrikening qaytishi (2014—2017)
2017
Ernesto Valverdening kelishi (2017—2020)
2020
Kike Setienning murabbiyligi (yanvar — avgust 2020)
2020
Ronald Kumanning murabbiyligi, qayta qurishning boshlanishi (2020—2021)
2021
Xavining qaytishi, katta muammolar (2021—2024)
2024
Hans-Diter Flik (2024-yildan)
