Angliya terma jamoasi yana bir yirik turnirda o‘z qo‘rqoqligi qurboni bo‘ldi. JCh yarim finalida Argentina bilan o‘yinda Tuxel shogirdlari 1:0 hisobida oldinda bo‘lishdi, ammo keyin o‘z darvozasi oldiga yashirinib olishdi.
Bu Angliya uchun yangi an’ana emas. Oldingi murabbiy Gareth Sautgeyt ham xuddi shunday qilib, jamoani ikki Yevropa chempionati finaliga olib chiqqan, ammo hech qachon g‘alaba qozonmagan. Har bir mag‘lubiyatning ildizi bir xil — qo‘rqoqlik.
Tuxel aynan shu muammoni hal qilish uchun taklif qilingan edi. U o‘zi ham tan olgan: «O‘tgan yozda jamoada na o‘ziga xoslik, na aniq o‘yin tamoyillari, na g‘alaba ishtiyoqi bor edi. Jamoa turnirdan chiqib ketishdan g‘alaba qozonishdan ko‘ra ko‘proq qo‘rqardi».
Dastlabki o‘yinlarda umidlar oqlandi. Xorvatiyaga qarshi ikkinchi bo‘lim, Gana va Panama bilan o‘yinlar, hatto Meksika va Norvegiyaga qarshi kurashlar ham Tuxelning qo‘lini ko‘rsatdi. Argentina esa o‘zini botqoqqa tiqib, Messi mo‘jizasi bilan chiqib olayotgan edi.
Entoni Gordonning golidan keyin Angliya yanada ishonchli ko‘rindi. Messi neytrallashtirildi (16 marta to‘p yo‘qotdi), klassik kontratakdan gol urildi. Ammo 55-daqiqadan boshlab Angliya raqib jarima maydonchasida to‘pga umuman tegmadi. 12 foiz to‘p egaligi ham bu holatni oqlamaydi.
Tuxel uchta himoyachi almashtirish bilan javob berdi, hujumkor o‘yin uchun Saka, Rashford, Madueke, Uotkins, Eze kabi o‘yinchilar bor edi. Argentina xatolarga yo‘l qo‘yardi, Angliya esa o‘z hujumkor aks etishidan qo‘rqdi.
Natija: Argentina finalga chiqdi, Angliya esa odatdagidek uyga qaytdi. Uchinchi o‘rin uchun o‘yinda Angliya uchib ketdi — Saka xet-trik qildi. Ammo bu o‘yin hech narsani o‘zgartirmaydi.
Tuxelning so‘zlariga ko‘ra, to‘pni egallash Angliya DNKsida yo‘q. Ammo bu murabbiyning o‘z vazifasi — jamoani o‘zgartirish. U 18 oyda Angliyani mental jihatdan o‘zgartira olmadi. Argentina buni tasdiqladi.
Ispaniya Fransiyaga qarshi o‘yinda beshta almashtirishning to‘rttasini hujumga qildi va g‘alaba qozondi. Katta o‘yinlarda faqat shunday g‘alaba qozoniladi.
Angliya uchun keyingi imkoniyat to‘rt yildan keyin. Stounz, Pikford va Keyn 36 yoshda bo‘ladi. Ular terma jamoa bilan jiddiy sovrin yutish imkoniyatini boy bergan bo‘lishi mumkin.
Angliya 1966 yildan beri JChda medal olmagan edi. Bronza medal bu psixologiyani o‘zgartirish uchun boshlanish nuqtasi bo‘ladimi? Ikki yildan keyin bilib olamiz.
Bu tarkib JChda g‘alaba qozona olarmidi? Ehtimol, yo‘q. Finalga chiqa olarmidi? Albatta. Nega chiqmadi? Chunki Tuxel.
Jasorat g‘alaba sinonimi bo‘la olmaydi. Ammo usiz siz finalni televizorda ko‘rasiz va boshqalarni tabriklaysiz.
Izohlar
—
Hisob shart emas — ism yozing va yuboring.